Generatie Z verliest een vaardigheid die we al 5500 jaar beheersen: 40% raakt het vermogen tot communiceren kwijt
De snel veranderende technologische wereld heeft duidelijk invloed op een basale menselijke vaardigheid: het handschrift. De vraag die steeds vaker opduikt is of generatie Z (geboren tussen het einde van de jaren 1990 en het begin van de jaren 2010) deze vaardigheid aan het verliezen is. Dat roept vragen op over communicatie en denkvaardigheden.
Handschrift: een korte geschiedenis
Handschrift bestaat al ongeveer 5.500 jaar en is lange tijd een vaste manier geweest om informatie vast te leggen en uit te wisselen. Het is opvallend dat deze oude praktijk nu onder druk staat door moderne technologieën zoals digitale apparaten. Die verandering raakt niet alleen persoonlijke interactie, maar ook hoe generatie Z de wereld begrijpt en zich uitdrukt.
Wat zeggen de cijfers over generatie Z?
Generatie Z is opgegroeid met digitale middelen zoals toetsenborden, aanraakschermen en instant messaging-platforms. Uit onderzoek van de Universiteit van Stavanger blijkt dat ongeveer 40% van generatie Z de vaardigheid in handschrift verliest. Meerdere studies en verklaringen van docenten, waaronder Prof. Nedret Kiliceri, ondersteunen dit beeld en waarschuwen voor verslechtering van basisvaardigheden bij studenten.
Hoe technologie het schrijven verandert
Moderne technologieën zoals sociale netwerken en smartphones nemen in veel situaties de plek van pen en papier in. Jongeren kiezen vaker voor snelle, vaak ongefilterde communicatie en gebruiken geregeld afkortingen. Het verschijnsel dat studenten soms zonder pen naar college komen en volledig op toetsenborden vertrouwen, laat zien hoe ver die omslag is doorgevoerd. Dit verandert wezenlijk hoe jonge mensen met tekst omgaan.
Waarom handschrift nog telt volgens experts
Handschrift is meer dan alleen een communicatiemiddel; het hangt samen met hoe iemand leert en onthoudt. Experts geven aan dat schrijven op papier de hersenen op een andere manier activeert dan typen, wat belangrijk is voor geheugen en begrip. Deze vaardigheden lijken achteruit te gaan door gebrek aan oefening. Docenten zien bovendien een duidelijke verslechtering in leesbaarheid en netheid van geschreven werk bij studenten, wat vragen oproept over hun schoolse en persoonlijke ontwikkeling.
Wat docenten opmerken
Prof. Nedret Kiliceri ziet dat universiteitsstudenten vaak basisregels van schrijven missen. “Zelfs universiteitsstudenten missen kennis van de basisregels van schrijven,” zegt Kiliceri. Studenten vermijden lange zinnen en schrijven nauwelijks nog samenhangende alinea’s, iets wat zij deels toeschrijft aan de invloed van sociale media. Meerdere professoren melden dat jongeren vaak “verbijsterd” zijn wanneer ze terug moeten grijpen naar handschrift.
De gevolgen van deze verschuiving zijn niet klein. Minder vaardigheid in handschrift beperkt niet alleen persoonlijke correspondentie, maar heeft ook gevolgen voor sociale omgang en denkontwikkeling van generatie Z. Terwijl deze generatie volwassen wordt, blijft de vraag hoe zij en volgende generaties een balans vinden tussen hun digitale wereld en de traditionele vaardigheden die onze communicatie hebben gevormd. Het antwoord daarop zal mede bepalen hoe we in de toekomst communiceren en de wereld om ons heen begrijpen.